40-Daagse cruise met de Seabourn Venture van [cruiseline] vanuit Greenwich (London)

London is one of the great entertainment, financial and fashion centers of the world. It dates back to ancient times when the Romans made it a hub of their road system and built the first London Bridge. There are actually two separate cities – the City of London and the City of Westminster – and they function side by side. The City of London is mostly a place of business and finance, while Westminster (the West End) is the locale of the Houses of Parliament and Buckingham Palace, as well as theaters, clubs, parks and myriad shops. *Please note that embarkation and/or disembarkation in London, United Kingdom requires the use of a tender.

Crossing the English Channel from continental Europe to Great Britain, the first view of England is the milky-white strip of land called the White Cliffs of Dover. As you get closer, the coastline unfolds before you in all its striking beauty. White chalk cliffs with streaks of black flint rise straight from the sea to a height of 350’ (110 m).

Numerous archaeological finds reveal people were present in the area during the Stone Age. Yet the first record of Dover is from Romans, who valued its close proximity to the mainland. A mere 21 miles (33 km) separate Dover from the closest point in France. A Roman-built lighthouse in the area is the tallest Roman structure still standing in Britain. The remains of a Roman villa with the only preserved Roman wall mural outside of Italy are another unique survivor from ancient times which make Dover one of a kind.

Drijvend net buiten de kust van Normandië, is dit landelijke eiland beroemd over de hele wereld voor zijn Guernsey-vee. Wees hier gemakkelijk: wandel door velden met klokjes, bekijk vissersboten in de haven van St. Peter Port

Plymouth (Engeland, niet Massachusetts) heeft een lange zeevaartgeschiedenis, met de lancering van vele grote overtochten waaronder de bekendste de Mayflower met de Pelgrims aan boord, en Sir Francis Drake op de Golden Hind en Kapitein Cook en zijn HMS Endeavour. Vandaag de dag is Plymouth zowel een belangrijk cruisecentrum als een militaire locatie en de haven met haar geplaveide Barbican district is omgeven door musea en bezienswaardigheden—zoals de Mayflower Steps. Een groot deel van de stad werd tijdens de Tweede Wereldoorlog vernietigd en werd in 1950 weer opgebouwd.

Naast de haven vindt u er nieuwe gebouwen die de vooroorlogse gebouwen vervangen, maar ook vriendelijke pubs, winkeliers en restaurants waar vis en zeevruchten en andere heerlijkheden uit Devon worden geserveerd.

Plymouth is ook een geweldige basis van waaruit u de adembenemende, winderige landschappen van Dartmoor met oude monolieten en de wat mysterieuze (en volgens sommigen krachtige) leylijnen kunt verkennen.

A delightful escape from the hubbub of the modern world, three-and-a-half-mile-long Lundy Island is located where the Atlantic Ocean meets the Bristol Channel. Roads are undisturbed by cars. Theres a small village, a Victorian church, even a 13th-century castle. The surrounding waters are home to Great Britains first marine nature reserve. On this granite outcropping, there are farms and open moorlands. Seals blanket the eastern shore. Owned by Britains National Trust and maintained by the Landmark Trust, the island evokes a more tranquil time.

Today the city of Holyhead is connected to the large Welsh island of Anglesey by a causeway known locally as The Cobb, but until the mid-19th century, it was on its own separate Holy Island connected by a bridge. Its protected harbor and location adjacent to the Irish Sea made it an important port from Roman times. Its beautiful St. Cybi’s Church is in fact situated in the remains of a Roman three-walled fort, the Caer Gybi, facing the harbor. The harbor’s three-kilometer breakwater is the longest in the United Kingdom, and made the port a crucial safe haven in inclement weather for ships plying the busy routes to industrial Liverpool and Lancashire. Until the completion of the London to Liverpool railway, Holyhead held the Royal Mail contract for Dublin. Your ship docks today at a jetty that originally served a lucrative aluminum smelting operation, until the closing of a nuclear generating facility cut of the supply of inexpensive power. A waterfront Maritime Museum provides insights into Holyhead’s long history as a seaport. Visitors are welcomed at the picturesque South Stack Lighthouse, and at the adjacent RSPB nature reserve, which offers views of the sea cliffs and their abundant nesting populations of puffins, fulmars, razorbills, guillemots, gannets and other seabirds, as well as seals, dolphins and other wildlife. The Anglesey countryside also holds prehistoric dolmens including the Trefignath Burial Chamber, and a nostalgic old Welsh farmstead called Cyfellion Swtan that charmingly preserves the traditional lifestyle or rural Wales.

“Dublin zal u geleidelijk betoveren. De stad werd in de 9-e eeuw gesticht door de Vikings aan de oevers van de rivier Liffey en ligt in een van de mooiste natuurgebieden in een Europese hoofdstad. De architectuur is een mengelmoes van verschillende periodes, met onder meer middeleeuwse geplaveide straten in Temple Bar, elegante terrassen en schaduwrijke pleinen uit de Georgian periode en de moderne architectuur van het vernieuwde Docklands district.

Dublins compacte stadshart wordt verdeeld door de langzaam stromende Liffey die uitmondt in de brede baai van Dublin. De straten van Dublin hebben zowel iets ruigs als gracieus en hebben tot inspiratie gediend van enkele van de meest gevierde schrijvers uit de 19-e en 20-e eeuw. Om die reden heeft de UNESCO Dublin uitgeroepen tot Wereldstad van de Literatuur.

Hoewel de geschiedenis een grote aantrekkingskracht uitoefent op bezoekers is het moderne Dublin een levendige stad met een bruisende technologiesector en een jonge bevolking die een eigen frisse stempel drukt. Misschien gebeurt het tijdens een gezellig praatje met een local of terwijl u nipt van een glas Guinness in een historische pub, maar u valt onverbiddelijk voor de charmes van Dublin.”

Brodick is the main village on the Isle of Arran, in the Firth of Clyde, Scotland. It is halfway along the east coast of the island, in Brodick Bay below Goat Fell, the tallest mountain on Arran. The name is derived from the Norse “breda-vick” meaning “Broad Bay”.

Rathlin Island is an island and civil parish off the coast of County Antrim in Northern Ireland. It is Northern Ireland’s northernmost point.

Belfast, Northern Ireland’s largest urban area is situated on Ireland’s eastern coast. To the northwest, the city is flanked by hills, including Cavehill, thought to be Jonathan Swift’s inspiration for his novel, “Gulliver’s Travels.” Belfast’s location is ideal for the shipbuilding industry that once made it famous. The Titanic was built here in 1912, at the largest shipyard in the world. Until the Good Friday Agreement of 1998 was reached, the worst of Ireland’s “troubles” was experienced in Belfast, which suffered almost half the conflict’s resulting deaths. Since that time, however, Belfast’s city center has emerged into an attractive pedestrian-oriented environment with street musicians and the like, and a revitalized river front.

“Hoewel de meest zuidelijke eilanden van Orkney dicht aan weerszijden van de noordoostelijke hoek van het Schotse vasteland liggen, heeft de archipel (in totaal ongeveer 70 eilanden) en zijn bewoners net zoveel gemeen met Scandinavië als ze met Schotland hadden. De eilanden van Orkney waren tot de 15e eeuw politiek gezien onderdeel van Noorwegen.

Tegenwoordig zijn de Orkadianen een groep Schotten die tamelijk hecht zijn en veel samenwerken. Een rijke gemeenschap van kunstenaars en pachters (kleine boeren), vissers en handelaars. De topattractie voor toeristen is de rijkdom aan prehistorische locaties op Orkney, waaronder rechtopstaande stenen, grafkamers en zelfs nederzettingen uit het stenen tijdperk, zoals Skara Brae, dat rond 3000 B.C.E. bewoond was. Korter geleden werd Orkney, omdat het zo afgelegen is, uitgekozen als de plek voor Italiaanse krijgsgevangenen tijdens de tweede wereldoorlog; een kapel die door hen werd gebouwd is een populaire attractie.

De hoofdstad van het eiland is Kirkwall (oorspronkelijk Kirkjuvagr , dat Kerkbaai betekent). Hier vindt u de kathedraal van St Magnus, een van slechts twee kathedralen van voor de reformatie die nog grotendeels intact zijn gebleven in Schotland (de andere is St Mungo in Glasgow). Het in de buurt gelegen historische stadsdeel bevat het paleis van de graaf, gebouwd voor de beruchte graaf Patrick Stewart, wiens vader een bastaardzoon van koning James V was en die wegens landverraad in 1615 geëxecuteerd werd.”

Fair Isle is an island in Shetland, in northern Scotland. It lies about halfway between mainland Shetland and Orkney. It is known for its bird observatory and a traditional style of knitting. The island has been owned by the National Trust for Scotland since 1954.

Mousa is a small island in Shetland, Scotland, uninhabited since the nineteenth century. The island is known for the Broch of Mousa, an Iron Age round tower, and is designated as a Special Protection Area for storm-petrel breeding colonies.

“Hoewel de Shetlandeilanden een deel zijn van het Verenigd Koninkrijk, zijn de wortels van deze plek evenzeer Noors als Schots. Dit is te zien in de vele archeologische vindplaatsen en de vele culturele evenementen op deze archipel, evenals het unieke dialect dat sterk is beïnvloed door het Oudnoors.

Hoewel de economie is gebaseerd op energiewinning, met name de olie-industrie van de Noordzee en een groeiend aantal windmolenparken, leeft in Shetland de traditie van de visserij en textielproductie nog voort. Traditie ligt ook ten grondslag aan de’ belangrijkste festivals van deze eilanden, zoals het wereldberoemde op Vikingen geïnspireerde Up Helly Aa vuurfestival dat elk jaar in januari wordt gehouden, en kleinere volksfeesten die het hele jaar door plaatsvinden.

Deze eilandengroep ligt halverwege tussen Schotland, Noorwegen en de Faeröereilanden en kent een divers dierenleven, waaronder de beroemde Shetlandpony’s, die zeer gemakkelijk herkenbaar zijn door hun opvallende korte benen en dikke vacht. Bekijk de pony’s en de unieke zwarte Shetland-schapen van dichterbij tijdens de schilderachtige rit naar de bijzondere archeologische locatie uit het bronzen tijdperk bij Jarlshof. Als u ervoor kiest om wat tijd door te brengen in Lerwick, ga dan naar Commercial Street voor unieke winkels en eetgelegenheden.

Een verrassend aantal muzikanten, schrijvers en filmmakers hebben Shetland als thuisbasis. Het nieuwe Mareel centrum voor de beeldende en podiumkunsten getuigt van het groeiende belang van de kunstenaarsgemeenschap voor de Shetlandse manier van leven.”

“Hoewel de Shetlandeilanden een deel zijn van het Verenigd Koninkrijk, zijn de wortels van deze plek evenzeer Noors als Schots. Dit is te zien in de vele archeologische vindplaatsen en de vele culturele evenementen op deze archipel, evenals het unieke dialect dat sterk is beïnvloed door het Oudnoors.

Hoewel de economie is gebaseerd op energiewinning, met name de olie-industrie van de Noordzee en een groeiend aantal windmolenparken, leeft in Shetland de traditie van de visserij en textielproductie nog voort. Traditie ligt ook ten grondslag aan de’ belangrijkste festivals van deze eilanden, zoals het wereldberoemde op Vikingen geïnspireerde Up Helly Aa vuurfestival dat elk jaar in januari wordt gehouden, en kleinere volksfeesten die het hele jaar door plaatsvinden.

Deze eilandengroep ligt halverwege tussen Schotland, Noorwegen en de Faeröereilanden en kent een divers dierenleven, waaronder de beroemde Shetlandpony’s, die zeer gemakkelijk herkenbaar zijn door hun opvallende korte benen en dikke vacht. Bekijk de pony’s en de unieke zwarte Shetland-schapen van dichterbij tijdens de schilderachtige rit naar de bijzondere archeologische locatie uit het bronzen tijdperk bij Jarlshof. Als u ervoor kiest om wat tijd door te brengen in Lerwick, ga dan naar Commercial Street voor unieke winkels en eetgelegenheden.

Een verrassend aantal muzikanten, schrijvers en filmmakers hebben Shetland als thuisbasis. Het nieuwe Mareel centrum voor de beeldende en podiumkunsten getuigt van het groeiende belang van de kunstenaarsgemeenschap voor de Shetlandse manier van leven.”

A distant outpost of Denmark, the Faroe Islands suddenly appear out of the misty North Atlantic, nearly 200 miles from the nearest landfall. Of the twenty-two islands in the group, seventeen are inhabited, with a population of 17,000 residing in the capital city of Torshavn. Irish monks discovered the islands in the 8th century and became the first settlers, only to be driven out by Viking explorers a century later. The traditions and legends of their Viking forefathers are kept alive in a language so close to old Norse that Faroe Islanders can still read the ancient texts inscribed centuries ago. The name Faroe comes from faereyjar, the Old Norse word meaning “Sheep Islands.” With thousands of sheep dotting the hillsides, the name remains apt today. While sheep are important to the economy, the real wealth of the islands comes from the fishing industry. A fleet of over 300 trawlers and line-fishing boats bring in an average annual haul of 245,000 tons of cod and herring. Ultra-modern processing and freezing plants do the job of getting the product to market in the most efficient manner.

Djúpivogur is a very small, quaint town of some 456 people, located in East Iceland in Berufjörður fjord. Towering, pyramid-shaped Mount Búlandstindur dominates the landscape, rising to 3,510’ (1,069 m). It is a place of unspoiled nature, with quiet lagoons and a tranquil harbor populated by colorful fishing boats. The area is well-known for the diversity of birdlife, especially in nearby Búlandsnes Bird Sanctuary where most of Iceland’s bird species can be observed.

Time seems to flow more slowly here, because the residents have chosen a much different lifestyle, enriched with opportunities to observe their natural surroundings. Djúpivogur is a creative community, displaying its local arts and crafts in workshops and galleries. The Eggs of Merry Bay, ‘Eggin í Gleðivík,’ is a large outdoor art installation by renowned Icelandic artist Sigurður Guðmundsson. It consists of 34 large sculpted stone eggs representing the 34 bird species found in the vicinity. Located only a kilometre from the town center, it makes an easy and pleasant stroll along the shore.

Siglufjörður is the northernmost town on the Icelandic mainland, a small fishing village of some 1,200 people. Founded in 1918, it was in the past the capital of the North Atlantic herring fishing industry. The Síldarminjasafnið Herring Era Museum, one of Iceland’s largest seafaring and industrial museums, houses three different areas where one can learn about both the traditional and the modern herring industry. A collection of many historic fishing vessels and artifacts is proudly displayed by the people of Siglufjörður, detailing how herring was salted, processed and collected. The small harbor with its colorful fishing boats and the red-roofed steeple of the Lutheran church dominate the village-scape.

The natural beauty of the area includes high mountains that rim the fjord, freshwater lakes, the Hólsá river, black sand beaches, and a wealth of birdlife all around. This northernmost region of Iceland is renowned for some of the largest and most dramatic waterfalls in the country.

Warmed by the Gulf Stream as well as by highly active thermal hot springs and volcanoes, Iceland is somewhat misnamed. While it is a stark and barren country with three huge areas of glaciers, one theory is that early Norsemen sought to mislead other potential settlers by giving a pleasant name to fierce, inhospitable Greenland, and a forbidding name to the imminently habitable Iceland. Irish monks and hermits established themselves here in the 8th century, but left a century later when the pagan Norsemen arrived. Europe’s first Parliament of General Assembly, the Althing, was established in the year 930 and still functions as the legislative body, although it was suspended by the Danes at the end of the 18th century and not reconvened until 1843. Reykjavik was the site picked by the island’s first permanent resident, Ingolfur Arnarson in 874, and is home to more than half of the island’s total population. The world’s northernmost capital, Reykjavik is proud of its virtual lack of air pollution. Both electrical power and home heating are derived from the geothermal activity on the island. The city’s large swimming pools are always warm, and in the countryside exotic fruits such as grapes and bananas are cultivated in greenhouses made cozy with the help of underground hot springs.

The largest town in South Greenland with over 3,500 citizens, Qaqortoq was founded in 1775 and still reveals some examples of colonial-period architecture. There is not infrastructure to support shore excursions here, but guests can explore the town and its museum, or possibly arrange a visit to a nearby hot springs. Like other towns in Greenland, there are also possibilities to buy examples of traditional Inuit arts and crafts, including items crafted of bone, soapstone and wild-harvested furs.

Twelve miles by Zodiac up the Hvalseyjarfjord from Qaqortoq, the largest community in South Greenland, lies the most prominent Norse archaeological site in Greenland. The so-called Eastern Settlement lasted from the 10th until the mid-15th century. Your expedition team archaeologist can interpret for you the ruins of the great halls and church at Hvalsey that hint of a prospering medieval farmstead. The site evokes an era when the Norse were trading with the indigenous Thule people of the area for furs and ivory, which were a prized commodities in Europe. A wedding held in the church in 1408 comprises the last written record of the Norse adventure in Greenland. Within a few years, Hvalsey and the rest of other Norse communities of Greenland withered as immigrants returned to the more established communities in Iceland and Norway. The site’s meadows of wildflowers sloping up from the fjord give a sense of the peaceful community that existed here in that long-ago summer.

” Nanortalik, dat ‘de plaats met ijsberen’ betekent, is de meest zuidelijke stad van Groenland, en ligt op een eiland met dezelfde naam. In de stad, die in 1797 als een handelsdepot aan de mond van fjord Tasermiut gesticht werd, wonen tegenwoordig ongeveer 1,000 mensen. Hoewel het eiland zijn naam aan ijsberen te danken heeft, is de kans dat u deze harige reuzen zult zien tamelijk klein. U zult hier een plek van majestueuze schoonheid en vriendelijke, gastvrije bewoners ontdekken.

Van de nabijgelegen Tasermiut Fjord, waar rotsachtige toppen oprijzen boven een smalle gletsjerinham, tot het Qinnguadal, het enige bos in heel Groenland, is Nanortalik omgeven door natuurlijke wonderen. Cultureel valt er net zoveel te beleven. Geschiedenisfanaten kunnen hun hart ophalen, want het Nanortalik-museum onderzoekt inheemse, Oudnoorse en Europese koloniale geschiedenis die Groenland gevormd heeft, met negen historische gebouwen en de oudste umiak (boot van zeehondenleer) ter wereld. Om de rijkdom van de Groenlandse tradities echt te waarderen, moet u zeker een lokaal koorconcert bijwonen. U beleeft hier een unieke mix van muzikale disciplines zoals u nog nooit ergens hebt meegemaakt.”

Tiny Aappilattoq is located in the Prince Christian Sound at Greenland’s southern tip, in the municipality of Kullaleq. Its name means ‘red’ in Greenlandic. The sound is enfolded by steep, unglaciated mountains, rising sheer from the water to sharp, shattered peaks. The town’s setting is particularly picturesque, its brightly painted houses scattered across a small peninsula of humped granite domes, under a backdrop of a looming pyramid of stone. The little red town church nestles next to a white-picketed graveyard. The sound itself is dotted with icebergs slowly melting into expressionist sculptures. It is a place where the infrequent visitors routinely fill their camera cards with unforgettable images of Greenland’s spectacular visual splendor.

Imagine a narrow fjord bordered by rugged peaks, vertical rock walls and serpentine rivers of ice plunging into the sea. This is Skjoldungen Fjord, named by Wilhelm August Graah after the honorific title Skjoldungen which, according to Norse mythology, was given to successors of legendary King Skjold to the Danish throne.

Numerous tidewater glaciers calve during the summer, releasing large chunks of ice that plunge into the fjord. Above, huge crevasses and free-standing pillars of ice, known as seracs, are silhouetted against a blue Greenlandic sky. Barren of large trees, Skjoldungen Fjord is carpeted in colorful dwarf birch and willow forests that may grow several feet high, as well as a variety of low-growing Arctic wildflowers.

This fjord was likely inhabited by Paleo-Eskimo (Inuit) nomadic people as early as 4,000 years ago. Archaeological remains of later historical periods, such as Thule culture graves, have also been found, indicating that Inuit people have lived in the area continuously. Scattered within this stunning scenery are remains of more recent abandoned Inuit dwellings along the fjord’s western shores.

Tasiilaq, formerly Ammassalik and Angmagssalik, is a town in the Sermersooq municipality in southeastern Greenland. With 1,985 inhabitants as of 2020, it is the most populous community on the eastern coast, and the seventh-largest town in Greenland.

The charming small fishing village of Grundarfjörður is located in the middle of the Snæfellsnes Peninsula and thus provides easy access to Stykkishólmur, Snæfellsbær and the Snæfellsnes National Park. Its best-known landmark is undoubtedly the peak of Mt. Kirkjufell. Translated as ‘church mountain,’ Kirkjufell is the most easily recognizable peak, and one of the most photographed mountains in Iceland. During summer months a Viking Village is built in the center of town where Viking re-enactments occur quite regularly. During the Á góðri stund town festival in July, the town’s 900 residents decorate their houses in red, blue, yellow, and green, transforming the town into a spinning kaleidoscope of color.

The town first began trade in 1786, and around 1800, French merchants came to Iceland and settled in Grundarfjörður, where they constructed a church and a hospital. The town has prospered through the fishing industry for a long time. The surrounding sea is rich with birdlife & marine life throughout the year.

Warmed by the Gulf Stream as well as by highly active thermal hot springs and volcanoes, Iceland is somewhat misnamed. While it is a stark and barren country with three huge areas of glaciers, one theory is that early Norsemen sought to mislead other potential settlers by giving a pleasant name to fierce, inhospitable Greenland, and a forbidding name to the imminently habitable Iceland. Irish monks and hermits established themselves here in the 8th century, but left a century later when the pagan Norsemen arrived. Europe’s first Parliament of General Assembly, the Althing, was established in the year 930 and still functions as the legislative body, although it was suspended by the Danes at the end of the 18th century and not reconvened until 1843. Reykjavik was the site picked by the island’s first permanent resident, Ingolfur Arnarson in 874, and is home to more than half of the island’s total population. The world’s northernmost capital, Reykjavik is proud of its virtual lack of air pollution. Both electrical power and home heating are derived from the geothermal activity on the island. The city’s large swimming pools are always warm, and in the countryside exotic fruits such as grapes and bananas are cultivated in greenhouses made cozy with the help of underground hot springs.